Türkü Hikayeleri

Ölen İki Avcının Türküsü

Birkaç arkadaşla çıktık biz ava
Ovalar tertemiz güzeldi hava
Seyfe’nin gölünde düştük biz ağa
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Kayseri yönünden üç uçak geldi
Biri göle düşüp kalpleri deldi
Dedik içindeki muhakkak öldü
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Uçaklar dolaştı inemediler
Telsizle bir haber alamadılar
Pilota ne oldu bilemediler
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Bir uçak gitti haber vermeye
Biz de koştuk o düşeni görmeye
Girdik içeriye yara sarmaya
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Bir de baktık pilot baygın yatıyor
Kalplerimiz heyecanla atıyor
Ölü değil ama kanlar akıyor
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Geldi helikopter uçağa kondu
Hacı Ahmet’le Veli soğuktan dondu
Ne olduysa olanlar hep bize oldu
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Pilotu bindirdiler helikoptere
Aman biz de binelim şurdan bir yere,
Gölden çıkmamıza bulun bir çare
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Yer yok deyip pilot bizi almadı
Tutunarak uçtuk takat kalmadı
Bağırdık çağırdık kimse duymadı
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

Rıza Güney daha neler söylesin
Ölenlere Allah rahmet eylesin
Allah kimselere kaza vermesin
Mevlam kara yazmış bizim yazıyı

   HİKAYESİ

   1969 yılı Ramazan ayında üç arkadaş, Mucur’un Seyfe köyünden ava gitmişlerdi. Seyfe gölünün etrafında avlanmak maksadıyla dolaşırlarken, Kayseri yönünden üç uçak geliyor, o sırada uçaklardan biri havada arızalanıp göle düşüyor. Olayı gören üç avcı göle girip uçağın yanına varıyorlar. Pilotun kanlar içinde baygın yattığını görüp sırtındaki atlet ve gömleği yırtıp kanamayı durduruyorlar. Bölgenin inmeye müsait olmaması, telsizle de haber alınamaması nedeniyle, diğer iki uçak Ankara’ya vardığında durumu yetkililere bildiriyor.

    Ankara’dan gelen helikopter, yaralı pilotu alıp havalanırken, avcılar helikopterin pilotuna bizleri de burada gölün kıyısına çıkartın diye ısrar ediyorlar. Pilot “yer yok, alamam” cevabını verince karaya çıkınca sesleniriz bizi indirir diyerek o sırada havalanan helikopterin kenarına ikisi asılıyor. Pilotun haberi olmadığı için 45 – 50 metre yükselince kollarında güç kalmayan iki avcı gölün sularına kurşun gibi çakılıp ölüyorlar. Ali Rıza Güney 15.4.1969 yılında bu olaya şu şiiri yazmıştır.

Kaynak: Ali Rıza Güney, Mucur, Ocak Yay. Ankara 1997, S.101,102; Öyküleriyle Kırşehir Türküleri, Destanları, Ağıtları – Baki Yaşa Altınok, Oba Yay., Mayıs 2003, s. 416-417

Okumaya devam...  'Zeytinyağlı Yiyemem Aman' Türküsünün Tuhaf Hikayesi

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.