Eski Japon Ozanlarından Aşk ve Özlem Şiirleri

Eski Japon Ozanlarından Aşk ve Özlem Şiirleri

 

 

Prenses Yoza:

Geceler ayaza çekiyor,
ciğerime işliyor soğuk.
Gittin gideli, perişanım.
Merak bu ya,
yatağında yalnız mısın?

 

Otomo Sakanoe Hanım:

Hep ‘Gelirim’ der,
Sonra da gelmezdin.
Bu kez ‘Gelmem’ dedin,
oturdum bekliyorum.
Demek seni çözüyorum.

 

Mansey:

Şu kısacık ömrümü
bir şeye benzetecek olsam,
tıpkı o tekne gibi derdim,
sabah limandan geçip giden
ardında hiçbir iz bırakmadan.

 

Yukon Hanım:

Unutuldum diye
yakındığım yok.
Benim ah etmem,
yalan yeminlerinden.

 

Ki Tomonori:

Irmak boylarında,
sumercimekleri nasıl büyür
suya sezdirmeden usulca,
sevdam öyle büyür
sana sezdirmeden sessizce.

 

Sey Şonagon:

Terk edilmek
alınyazım,
anlıyorum.
Anlamayan
gözyaşlarım.

 

Kiyohara Fukayabu:

Gün ağardı ağaracak,
akşam oyalanıyor hala.
Mevsim, yağmur mevsimi.
Ay, hangi bulutun
bağrında konaklar şimdi?

Ki Tsurayuki:

Şafakla gitmene
diyeceğim yok.
İçime oturan,
gece yarısı
ayrılman.

 

Mibu Tadamine:

Irmak yosunları kapılıp akıntıya
nasıl kökünden sökülüp sürüklenirse,
öyle kapıldım sürükleniyorum
nazlı bir güzelin dümen suyunda,
kapıldım kasırgalarına gidiyorum.

 

Saygyo:

Gün ağarmış, yapraklar
derin bir sessizliğe bürünmüş,
yelkenleri suya indirmiş rüzgar,
gece bitimi iki sevgili sanki,
söz tükenmiş, aşk sütliman.

 

Horikava Hanım:

Hep sevecek mi beni?
Yüreğini okuyamıyorum ki!
Bu sabah kafam karışık,
Siyah saçlarım gibi
darmadağınık.

 

Ryokan:

Çekip giderken bu dünyadan
Sana ne armağan alsam
giderayak gönlün olsun diye?
Gökçe çiçeklerini mi ilkyazın,
yaz boyu öten guguk kuşlarını mı,
sarı yapraklarını mı sonbaharın?

 

Kaynak:listekitap.com

Benzer Yazılar

Hits: 38

Bu yazımızı da okuyun:  Yazık

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.