Gecenin ayrılığa gebe bir vaktinde karanlığın koynuna girmiş seni sayıklıyorum.Duyuyormusun?
Satır satır kanıyorum her kelimede.Sızlıyor musun?
Seni anlatan sayfaları çeviremiyorum bir daha okuyorum bir daha birdaha.Umutlumusun?Seni yaşayan benden geçemiyorum. Vuramıyorum, yakamıyorum,yıkamıyorum.Huzurlumusun?
Kalbimdeki tetiği sade ve sadece birkaç satıra çekmeye çabalıyorum.Mutlu musun?
Son bir kez ayrılığı taşıyamamanın acizliğiyle bakıyorum bir otobüsün
camından. Başkalaşmış, laçkalaşmış özünü yitirmiş aşklara gidiyorum belkide
beni yaralasınlar ama seni unuttursunlar diye. İçinde en güzel anılarımızın,
gülüşlerimizin paylaşımlarımızın olduğu, üzerini hayal kırıklıklarıyla
örteceğim bir mezar kazmaya gidiyorum. İçerisinde eskitemediğim bir aşk
kendini kandırabilen tesellilerden uzak, rahatça acı çekebilsin diye. Sadece
benliğimi senle, gönlümün gurbeti sevdiğimle daha çok doldurabileyim diye.
Belkide sen dışarıda acı çekesin diye. Yüreğimi bir boşluğa yada bir boşluğu
yüreğime bırakabileyim diye gidiyorum.
Burada olmanı istiyorum şimdi. Şu kirli camdan süzülen yaşlarımın yüreğine
damlamasını istiyorum, gönül bahçendeki beyaz güller kurumasın diye.
Sözlerinin olmasını istiyorum her ağzından çıktığında beni yaralayan.
Pamukvari ellerinin havada asılı kalmasını istiyorum.O anın bir fotoğraf
karesi gibi gözlerimde asılı kalmasını istiyorum, gözlerimde asılı kalmanı
istiyorum.
Öpmek avuç içlerinden, sımsıkı sarılmak, kalsana diyene kadar beklemek.
Kaygılarımın doğurganlığına kontak çevrildiğinde gözbebeklerine
yapıştırdığım hüzünlerden utanmak istiyorum. En azından;
-Hadi git artık, çok uzadı bu veda demeni istiyorum.
Yinede yoksun
yinede gidiyorum.Senden,
seni anlatan,seni anımsatan bu şehirden.
Geçmişi, geleceği yakacak ucuz bir otobüs biletiyle.
Gözlerimdeki kahverengi sitemimi görmeden,
bir daha martı sesleriyle uyanamayacağımı bile bile gidiyorum
Kaç şehri ağlattın böyle sen kadın.
Kaç umudu uğurladın sıcacık yatağından.
Ört üzerini, yum gözlerini
Senden vazgeçen bir geminin son seferi bu farkeder mi?
Aldırma bu bir son ve söylediğin gibi
SONLAR PAYLAŞILMAZ.