At, öküz, köpek, bir de insan

Zeus insanı yarattığı zaman ömrü öyle uzun olsun istememiş . Ama insan oğlu akıllıdır , kış gelince aklı sayesinde kendine bir ev yapmış , oraya barınmış .

Günün birinde soğuk pek artmış , bir yandan da yağmur yağıyormuş ; at dışarıda kalmaya dayanamamış , insana gidip :

– ’’ Beni de al ’’ diye yalvarmış .

İnsan razı olmuş ama :

– ’’Bu iyiliğime karşılık ben de senden bir şey isterim. Ömründen birkaç yılı bana vereceksin ! ’’ demiş .

At ne yapsın ? Soğukta titremektense birkaç yıllık ömrünü vermeye razı olmuş .

Az sonra öküz gelmiş : O da soğuğa dayanamıyormuş . İnsan onu da evine almış ama ondan da birkaç yıl istemiş , razı etmiş .

Öküzden sonra köpek de soğuğa dayanamamış , o da birkaç yıllık ömrünü vererek dam altına girmiş .

Bunun içindir ki insanlar , kendilerine Zeus ‘ un bağışladığı yılları yaşarken saftırlar , temizdirler ; attan aldıkları yılları yaşarken kendilerini beğenir , kibirli olurlar ; öküzün verdiği yıllara gelince buyurmaya kalkarlar ; ama köpeğin yıllarını yaşarken öfkeli olur , boyuna homurdanır dururlar .

Boyuna kızan , surat asan ihtiyarlara işte bu masal söylenir .

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.